Fotoğraf bazen uzakta olmaktır, bazen yakında!.. Bazen coşmaktır; gökyüzüne haykırırcasına.
Bazense küçük bir gülümsemedir simalarda. Bazen sevgilidir cüzdanda ve bazen geçmiştir albümdeki o tozlu sayfalarda.
Bazen yalnızlık bazen kalabalıktır fotoğraf! Aslında fotoğraf sensindir. Aslında fotoğraf benimdir. Aslında sen bir fotoğrafsındır o tozlu albümünde! Aslında bir fotoğraftır hayatın, kalbinde!…
ben bu fotoğrafları çeken makinayı tnıyo gibiyim
sanırım bu makina sana ait! evet sanırım öyle
… ve fotoğraf hatırlamaktır yıpranmış gönülleri ve hata yaptığımız günleri…
O masum yüzünde acı ve hüzün hiç olmasın, gözlerinde mutluluğun en parlak yıldızı parlasın, dost eli elini hiç bırakmasın…